Ik ben getuige van een ontmoeting in een andere ´laag´.

Tegen tienen. Ik ga naar het appartement waar Frans Faber zich transformeert tot Joris de miMakker van De Batting. De kleding en neus maakt hem tot clown. We gaan op pad. Joris neuriet. Uit zijn koffer komt muziek.
We komen bij een dame die met gesloten ogen in bed ligt. Joris gaat op ooghoogte zitten en haalt een muziekdoosje uit zijn zak. Hij maakt contact door over de hand van de dame te strijken. Dan draait hij aan het hendeltje van het muziekdoosje en je hoort de melodie van; "Altijd is kortjakje ziek... " De dame slaapt, Joris pakt zachtjes een hand. Er ontstaat een sfeer van intimiteit. Hij neemt de ademhaling over, samen ademen ze in elkaars ritme. Zo ontstaat er contact in rust en harmonie. Zachtjes verlaten we het appartement en gaan naar een andere ontmoeting.
Joris komt het appartement neuriënd binnen. De dame zit statig en rechtop in een stoel. Haar aandacht is direct op hem gevestigd. Ze kijkt met heldere ogen naar Joris. Ik posteer mij in een hoek van de kamer en de dame registreert niet dat ik er ben. Ik ben getuige van een ontmoeting in een andere ´laag´. Er zijn geen woorden en Joris komt steeds dichterbij. De muziek is de brug tussen Joris en de dame. Joris zingt en laat het muziekdoosje spelen; "Marianne....... Marianne..." De ogen van de dame glanzen en ze neuriet mee. Samen lijken ze een cirkel te hebben gevormd waarbinnen zij zich ´vrij´ bewegen op muziek. Na deze ervaring maakt Joris aanstalten om zachtjes te vertrekken. De dame gaat staan en volgt hem, ze wil hem niet laten gaan. Samen staan ze neuriënd in het appartement. De dame pakt hem vast. Ze lijkt dicht bij hem te willen zijn. Ze dansen samen en blijven in de circel van intimiteit en de ogen van de dame glanzen. Zachtje leidt Joris de dame weer naar haar stoel.

Ik ben getuige geweest van een ontmoeting waarbij de tijd geen betekenis had en het samenzijn tijdloos was.

Elsa Verseput
Trainer bedrijfsopleidingen
Noorderbreedte